تاریخچه کنکور در ایران

دانشگاه تهران

تا دهه ۴۰ شمسی هر دانشگاهی در ایران، شیوه ‌ای متفاوت برای گزینش دانشجو داشت؛ امتحان یا مصاحبه علمی. دانشگاه ‌ها محدود بودند و البته متقاضیان تحصیل هم محدود؛ دانشگاه تهران، دانشگاه پلی تکنیک (امیرکبیر فعلی)، دانشگاه ملی (شهید بهشتی فعلی)، فردوسی مشهد، جندی ‌شاپور اهواز (شهید چمران فعلی) و دانشگاه پهلوی (دانشگاه شیراز فعلی) بودند و ظرفیت ‌هایی که تکمیل نمی‌ شد. تا اینکه به ‌تدریج تقاضای ورود به دانشگاه افزایش یافت و شرایط تغییر کرد. کنکور آمد و ماندگار شد. بزرگ ‌ترین رویداد علمی کشور رقابتی است همگانی که استعدادها را در دورافتاده‌ترین نقاط ایران نیز شناسایی می‌ کند و شاید مزیت مهم و دلیل ماندگاری ‌اش همین باشد. این روزها که داوطلبان ورود به دانشگاه ‌ها منتظر اعلام نتایج هستند مروری کرده ‌ایم بر کارنامه ۵۶ ساله کنکور!
سال 42؛ نخستین کنکور ایرانی

پزشکی اولین رشته ‌ای بود که در دانشگاه ‌های ایران پرطرفدار شد. نخستین بار در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران به دلیل تعداد زیاد متقاضیان امتحانی هماهنگ برگزار شد. بعد دانشکده ‌های حقوق و فنی نیز امتحان ورودی برگزار کردند. شرایط چنین بود که اغلب متقاضیان ورود به دانشگاه ابتدا در امتحان دانشکده پزشکی شرکت می‌ کردند و اگر قبول نمی‌ شدند، می‌ رفتند سروقت باقی رشته ‌ها و دانشکده ‌ها. سال ‌ها وضعیت بر همین منوال بود تا اینکه در سال ۱۳۴۱ قرار شد امتحانی سراسری برای دانشگاه ‌ها برگزار شود. مشکل این بود که متقاضیان باید بارها از سراسر ایران به تهران و سایر شهرها سفر می‌ کردند تا در امتحانات دانشکده ‌های مختلف شرکت کنند. برای رفع این مشکل و با ایده برگزاری امتحانی با کیفیت بالاتر برای تعیین دقیق ‌تر سطح علمی افراد نخستین امتحان سراسری دانشگاه ‌ها در سال ۱۳۴۲ برگزار شد؛ نخستین کنکور ایرانی. این کنکور را هیات مسابقات وردی دانشگاه ‌ها برگزار می‌ کردند؛ هیاتی تازه تأسیس از اساتید و مسئولان دانشگاه ‌های ایران. اما شیوه برگزاری کنکور و مشکلاتی که برای هماهنگی ‌ها پیش آمد با انتقاد جامعه علمی مواجه شد و دوباره وضعیت به روال سابق بازگشت.
کنکور با سوالات جواب کوتاه!

در دهه ۴۰ دانشگاه ‌های جدیدی از راه رسیدند؛ ازجمله دانشگاه صنعتی آریامهر (شریف فعلی) و دانشگاه رضائیه (ارومیه فعلی). تب تحصیلات دانشگاهی هم در جامعه مدام بالا می‌ رفت و کنکور سراسری همچنان روشی مناسب برای پذیرش دانشجو به نظر می‌ رسید. با تأسیس وزارت علوم و راه ‌اندازی واحدی با نام مرکز آزمون ‌شناسی در سال ۱۳۴۷ دوباره برگزاری کنکور سراسری در دستور کار قرار گرفت؛ اتفاقی که سال ۱۳۴۸ رخ داد. صبح چهارشنبه ۱۵ مرداد سال ۴۸ کنکوری با شرکت ۴۷ هزار و ۷۰۳ نفر برگزار شد؛ ۱۲ دانشگاه بود با ۳۰ رشته تحصیلی. این آزمون به ‌صورت سؤالات پاسخ کوتاه (به جای تستی) برگزار شد و داوطلبان همزمان با آزمون ۱۰ رشته را انتخاب کردند. نکته مهم اینکه منابع سؤالات ناشناخته بود و داوطلبانی که از امتحان بیرون آمدند نخستین نسل ایرانی ‌هایی بودند که سختی کنکور را درک کردند! ازآن‌پس کنکور به ‌طور مرتب برگزار شد و به همین دلیل آزمون سراسری سال ۴۸ نخستین کنکور ایران معرفی می‌ شود.
کنکور 57

سال ۱۳۵۴ به جای مرکز آزمون‌ شناسی، سازمان سنجش آموزش کشور تأسیس شد تا کنکور وارد مرحله ‌ای جدید شود. از آن سال معدل امتحانات نهایی ششم متوسطه و نوع مدرک (دیپلم ریاضی، طبیعی و ادبی)، جنسیت، وضعیت نظام ‌وظیفه و سهمیه منطقه نیز در قبولی کنکور تأثیر داشت. البته در سال ۵۷ این شرایط دیگر اعمال نشد. کنکور آن سال کنکوری بود در بحبوحه تحولات انقلابی. آن سال ‌ها ۱۷۰ هزار دانشجو داشتیم که در 150 رشته، تحصیل می کردند. کنکور در سال ۵۸ هم اجرا شد ولی پس ‌از آن برای انقلاب فرهنگی، دانشگاه ‌ها تعطیل شدند و کنکور هم.
دانشگاه ‌های جدید آمدند

سال ۶۱ دوباره کنکور آمد و فقط برای رشته ‌های پزشکی، فنی و مهندسی، کشاورزی، الهیات و معارف اسلامی برگزار شد. سهمیه ها نیز از همین سال آمدند؛ سهمیه مناطق، رزمندگان و…دانشگاه آزاد هم در همین سال تأسیس شد و کنکوری با حضور ۳۲ هزار نفر در شهرهای بزرگ ایران برگزار کرد. در این کنکور ۳ هزار نفر برای تحصیل در ۹ رشته برگزیده شدند. طی سال‌ های بعد ظرفیت دانشگاه ‌های دولتی و تعداد رشته ‌ها افزایش یافت و کنکور مدام به مسابقه ای بزرگ‌تر و حساس ‌تر تبدیل می‌ شد. به دلیل تقاضای فزاینده برای ورود به دانشگاه نیز به ‌تدریج دانشگاه ‌های پیام نور، شبانه، غیر انتفاعی و مراکز تربیت ‌معلم به ظرفیت پذیرش دانشجو افزود و کنکور هرسال با داوطلبان بیشتر برای تحصیل در رشته ‌های بیشتر برگزار شد.
سالی یک میلیون داوطلب!

رکورد تعداد داوطلبان در سال ۱۳۸۱ شکست؛ یک ‌میلیون و ۸۰۰ هزار نفر. در واقع سال‌ های 79 تا ۸۲ را به دلیل تعداد زیاد داوطلبان سخت ‌ترین دوره ‌های کنکور می ‌دانند. پس‌ازآن هرسال حدود یک میلیون نفر در کنکور شرکت می‌ کنند؛ کمی بیشتر یا کمتر. البته ظرفیت پذیرش دانشجو نیز به تدریج افزایش یافته است.
نظام قدیم؟ نظام جدید؟

همین‌ طور که دانشگاه ‌ها و رشته ‌های تحصیلی زیاد می‌ شد درد سرهای جدیدی هم رخ می ‌داد. از همه مهم تر مشکلات مربوط به دوری راه دانشجویان از محل زندگی شان و دردسرهای سکونت دانشجویی در شهرهای کوچک و بزرگ ایران. از سال ۷۱ امکان انتخاب دانشجو در بیشتر رشته ‌ها به ‌صورت بومی و بر اساس تقسیم ‌بندی استان، ناحیه و قطب آموزشی انجام شد و تعداد رشته ‌های قابل انتخاب نیز از ۱۵۰ رشته به ۱۰۰ رشته کاهش یافت. سال ۷۵ دیپلمه ‌های نظام جدید رسیدند پشت دروازه دانشگاه ها و کنکور ۲ مرحله ‌ای شد. سال بعد کنکور فقط برای نظام قدیمی‌ها ۲ مرحله ‌ای بود. از سال ۷۷ نیز کنکور در یک مرحله و در ۵ گروه علوم ریاضی و فنی، علوم تجربی، علوم انسانی، زبان‌های خارجی و هنر برگزار می‌ شود. از سال ۹۲ کنکور سراسری و کنکور دانشگاه آزاد با هم ادغام شد تا همچنان یک کنکور بزرگ و سرنوشت ساز داشته باشیم! ایران حالا ۲۵۷۰ دانشگاه دارد با حدود ۳ میلیون و ۸۰۰ هزار دانشجو.
دیدن نخبگان در روزنامه‌!

امتحان کنکور برای نسل ‌های مختلف ایرانیان خاطره ساز بوده است؛ دست‌کم خاطره ‌های شخصی به جای گذاشته است. اما خاطره ‌های جمعی هم هستند و از همه جالب تر اینکه یک روز در سال جلوی دکه ‌های روزنامه فروشی صف می‌ شد و آن روز اعلام نتایج کنکور بود. خیلی‌ ها هم ذوق داشتند که اگر بشود، نام اقوام و دوستان شان را زودتر در روزنامه ببینند و بتوانند مژدگانی بگیرند. از همه نوستالژیک ‌تر اینکه عکس نفرات اول کنکور در صفحه اول روزنامه ‌ها چاپ می‌ شد و دیدن عکس این نخبگان و دانستن نام شان برای خیلی ‌ها جذاب بود. حتی تا مدت ‌ها روزنامه مربوط به برگزیدگان کنکور دست به دست می شد و نام این افراد در جامعه و در میان مردم عادی مطرح بود و تکرار می‌ شد.
زایمان به وقت کنکور!

در برخی دوره ‌های برگزاری کنکور اتفاقات جالبی رخ داده است. اتفاقاتی که امروزه زود تیتر یک رسانه ها و بحث داغ فضای مجازی می شود و در گذشته و در غیاب رسانه های اجتماعی مدت ها دهان به دهان می گشت. در سال 94 برادران دو قلوی شیرازی در کنکور رتبه 5 و 6 را در گروه علوم تجربی به دست آوردند. موضوعی که به بحث عمومی درباره شباهت های فکری و روحی دوقلوها دامن زد. یکی از اتفاقات جالب نیز درد زایمان یک مادر مریوانی در جلسه کنکور سال 97 بود که سوژه داغ فضای مجازی شد. این مادر از جلسه کنکور به بیمارستان منتقل و فرزند کنکوری اش! را به دنیا آورد.
کنکور می رود؟

کنکور علاوه بر ایران در چین، کره جنوبی، ترکیه، روسیه، فرانسه و اسپانیا نیز برگزار می‌ شود. چینی ‌ها بزرگ ‌ترین کنکور جهان را دارند با 10 میلیون داوطلب! با این حال چون اغلب دانشگاه ‌های معتبر دنیا از طریق آزمون ورودی اختصاصی دانشجو می ‌پذیرند چند سالی است زمزمه برچیده شدن کنکور به گوش می‌ رسد ولی به نتیجه نمی‌ رسد. به ویژه آنکه با وجود افزایش ظرفیت دانشگاه ‌ها اما هنوز رشته ‌های پرطرفدار در ایران زیادند و رقابت شدیدی هم هست برای تحصیل در دانشگاه ‌های دولتی.

 

کنکور در ایران از ابتدای تأسیس دانشگاه‌ها شروع وجود داشت ولی تا سال 1342 هر دانشگاه برای جذب دانشجو مستقل عمل می‌کرد و دانشگاه‌ها با گرفتن امتحانات ورودی خاص خود، دانشجویانی را می‌پذیرفتند. براساس این گزارش، از اوایل دهه 1340 دانشگاه‌هایی از جمله صنعتی آریامهر، پلی‌تکنیک، ملی، فردوسی و جندی‌شاپور ساخته شدند که تا اوایل دهه 1350 تعداد آن‌ها به 14 دانشگاه رسید. به مرور زمان، حجم متقاضیان ورود به دانشگاه بسیار زیادتر از گذشته شد و این موضوع مسئولان وقت را واداشت تا آموزش عالی را تأسیس کنند و از این طریق پاسخگوی جمعیت زیاد داوطلبان برای ورود به دانشگاه باشند. بنابراین گزارش، پس از تأسیس وزارت علوم و راه‌اندازی مرکز آزمون‌شناسی در سال 1347، آزمون سراسری مجدداً به صورت متمرکز رایج شد و در نخستین آزمون، 12 دانشگاه با 30 رشته تحصیلی وجود داشت که داوطلبان می‌توانستند از این میان 10 رشته را انتخاب کنند. بنابراین گزارش، در سال 1354سازمان سنجش آموزش کشور تشکیل شد و کنکور جایگاه سازمان‌یافته‌تری به خود گرفت. این گزارش می‌افزاید: تا این سال‌ها علاوه بر نتایج کنکور، معدل امتحانات نهایی ششم متوسطه و ضوابطی از جمله نوع مدرک، سهمیه منطقه، جنسیت و نظام وظیفه هم در قبولی داوطلبان تأثیر داشت؛ در سال 1357 قبولی تنها به نتایج کنکور محدود شد و پس از انقلاب اسلامی نخستین آزمون سراسری در سال 1358برگزار شد و بعد از آن هم با انقلاب فرهنگی، دانشگاه‌ها و به تبع آن کنکور 3 سال تعطیل شد. بنابراین گزارش، سال 1361 دوباره کنکور شکل گرفت و ‌در این سال تنها برای رشته‌های پزشکی، فنی و مهندسی، کشاورزی، الهیات و معارف اسلامی آزمون برگزار شد؛ این روند کنکور تا سال 1371 ادامه پیدا کرد و داوطلبان سه نوع سهمیه آزاد، منطقه‌ای و نهادهای انقلاب اسلامی داشتند. براساس این گزارش، به مرور زمان تحصیلات از نوع پیام‌نور، شبانه، مراکز تربیت معلم و غیرانتفاعی به وجود آمد. بنابراین گزارش، با ایجاد نظام جدید متوسطه و تقسیم 4 سال دبیرستان به 3 سال متوسطه و یک سال پیش‌دانشگاهی، سدی جدید به غیر از کنکور برای داوطلبان ایجاد شد؛ در سال‌های اول تشکیل پیش‌دانشگاهی، کنکوری برای ورود به این مقطع پیش‌بینی شد که دو سال بعد این کنکور به شرط معدل تغییر یافت. این گزارش می‌افزاید: بعد از مدتی سد پیش دانشگاهی شکسته شد و تنها سد کنکور برای داوطلبان باقی ماند به این معنی که دیگر نگرانی از بابت حضور در پیش‌دانشگاهی وجود نداشت. بر اساس این گزارش، روند درخواست داوطلبان برای شرکت در کنکور و پذیرش در دانشگاه‌ها صعودی بود و این امر باعث افزایش دانشگاه‌های آزاد، پیام نور، غیرانتفاعی و ایجاد دانشگاه جامع‌علمی ـ کاربردی شد. پس از مدتی طرح سنجش و پذیرش دانشجو ـ که بعدها ‌به طرح حذف کنکور معروف شد ـ مطرح شد؛ این طرح توسط سازمان سنجش مطرح و بررسی شد غافل از این که همزمان در مجلس در حال بررسی بود. بر اساس طرح مجلس، تا پایان سال اول برنامه 5 ساله، کنکور در سال‌های دوم و سوم دبیرستان و پیش‌دانشگاهی ادغام می‌شود و هر سال از 10 درس به صورت سراسری و تشریحی امتحان گرفته شده و معدل نمرات، ملاک ورود داوطلبان به دانشگاه می‌شود. بنابراین گزارش، سهم معدل در کنکور امسال 15 درصد خواهد بود ضمن این که در آزمون امسال یک میلیون و 250 هزار داوطلب شرکت کرده‌اند؛ مسئولان وزارت علوم اعلام کرده‌اند که با اضافه کردن ظرفیت پذیرش دانشجو در دانشگاه آزاد، علمی کاربردی و فراگیر پیام نور احتمال قبولی برای داوطلبان پذیرش در دانشگاه‌های کشور 100 درصد است.

عدم تناسب بین ظرفیت و تقاضا برای ورود به بعضی از رشته های تحصیلی که در جامعه از موقعیت اجتماعی بهتری برخوردار بودند برای نخستین بار منجر به برگزاری مسابقه ورودی در تعدادی از دانشکده های دانشگاه تهران شد. در سال 1341 ، نظارت بر آموزش عالی و هماهنگی امور دانشگاهها بر عهده ی شورای مرکزی دانشگاه ها واگذار شد. در آغاز سال 1342 اجرای مسابقه ورودی بر عهده ی هیات دو گانه نظارت و اجراییه مسابقات ورودی دانشگاهها قرار گرفت و نخستین مسابقه ورودی سراسری دانشگاه ها در سال 1342 برگزار شد.

این تصمیم دلایل گوناگونی داشت که مهمترین آنها از این قرار بود: اول اینکه مردم از این مساله که برای امتحان ورودی دانشگاه های مختلف باید به شهرهای مختلف سفر کنند شکایت داشتند. این کار برای آنها مستلزم وقت و هزینه زیادی بود. بنابراین باید فکری می شد که با یک امتحان تکلیف همه داوطلبان ورود به دانشگاه روشن می شد. دلیل دیگر ایجاد هماهنگی در نحوه گزینش دانشجو برای دانشگاه ها بود. به این ترتیب که امتحاناتی برگزار کنند که نسبت به امتحانات گذشته از ارزش بیشتر و کیفیت بالاتری برخوردار و واقعی تر و عینی تر باشد.امتحانات ورودی قبل از دهه چهل به شکل متمرکز نبود و هر دانشکده با معیارهای خودش به گزینش و پذیرش دانشجو می پرداخت. دانشکده پزشکی که زودتر از سایر دانشکده ها با مازاد متقاضی رو به رو شد قبل از همه اقدام به برگزاری امتحانات ورودی کرد. بعد از آن دانشکده های حقوق و فنی این کار را کردند و به ترتیب دانشکده های دیگر که با مازاد داوطلب رو به رو شدند به برگزاری آزمون ورودی مبادرت کردند.

تاریخچه کنکور

جایگزینی روش تستی به دنبال تحولاتی بود که در نحوه ارزشیابی و امتحانات در دانشگاه به وجود آمده بود. به این معنا که به تدریج با توسعه علوم تربیتی و روانشناسی و ایجاد رشته ای به نام سنجش و اندازه گیری، این فکر در مسولان به وجود آمد که می بایست از این علوم در افزایش دقت و عینی تر کردن امتحانات استفاده شود. به این ترتیب که به جای سوالات تشریحی از سوالات تستی استفاده شود چون اولا سوالات تستی نسبت به سوالات تشریحی دقیق تر و عینی تر است و ثانیا تصحیح امتحانات تستی جوابهای قطعی تری می دهد و مانند سوالات تشریحی نیست که هر کس نمره متفاوتی بدهد.

در سال 1343 مسابقه ی همگانی مورد انتقاد قرار گرفت و دانشگاه ها بار دیگر به صورت مستقل به پذیرش دانشجو اقدام کردند. پس از تاسیس وزارت علوم و آموزش عالی ، این وزارت در بهمن ماه 1347 به تاسیس مرکز آزمون شناسی با هدف احتراز از اتلاف وقت داوطلبان و نیز یکسان و عینی نمودن امتحانات اقدام نمود و بار دیگر مسابقات ورودی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی به صورت متمرکز و سراسری برگزار شد. در نخستین امتحان ورودی سراسری به شیوه نوین 12 دانشگاه شرکت داشتند و داوطلبان می توانستند از بین 30 رشته تحصیلی در 12 مرکز آموزشی ، 10 رشته را با توجه به نوع مدرک پایان متوسطه و شرایط پذیرش دانشگاهها و نیز میزان علاقه خود انتخاب کنند.

در سال 1354 با افزایش تعداد متقاضیان ورود به آموزش عالی ، تشکیلات سازمان سنجش آموزش کشور با سه حوزه معاونت فنی – پژوهشی ، اجرایی و نظارت بر امور دانشگاه ها به تصویب رسید و از آنجا که در هشتمین کنفرانس ارزشیابی انقلاب آموزشی بر اصل جدا بودن امر آزمایش از گزینش تاکید گردید ، لذا طرح آزمایش همگانی و گزینش دانشجو بر اساس توصیه این کنفرانس تهیه و پس از تصویب در شورای مرکزی دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی به اجرا گذارده شد. بر اساس طرح مذکور ، برای ورود داوطلب به نظام آموزش عالی کشور معیارهای زیر مورد توجه قرار گرفت:

1-معدل امتحانات نهایی ششم متوسطه ( با ضریب 5)

2-نتایج آزمایش همگانی ( شامل آزمون استعداد تحصیلی ، آزمون زبان فارسی و شناخت فرهنگ ملی ایران و آزمون زبان خارجی ) ( با ضریب 2)

3-شرایط و ضوابط اختصاصی دانشگاه ( نوع مدرک پایان متوسطه ، سابقه آموزشی در دوران متوسطه ، سهمیه پذیرش منطقه ای ، جنسیت ، سن ، وضع اشتغال و وظیفه عمومی)

در ضوابط گزینش دانشجو طی سالهای 1355 و 1356 تغییر خاصی اعمال نشد. در سال 1357 با توجه به منطقه ای شدن امتحانات نهایی دوره متوسطه و در نتیجه قابل مقایسه نبودن معدل های امتحانات نهایی ، شرط توجه به سوابق تحصیلی و معدل امتحانات نهایی در روش گزینش دانشجو حذف شد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، نخستین آزمون سراسری در سال 1358 به دو روش متمرکز و نیمه متمرکز و بدون شرط سنی برگزار شد. در سال 1361 آزمون سراسری فقط برای رشته های پزشکی ، فنی – مهندسی ، کشاورزی و الهیات و معارف اسلامی برگزار شد. در همین سال بود که داوطلبان کنکور را به سه دسته تقسیم کردند و برای هر دسته سهمیه جداگانه ای اختصاص دادند ، این سه دسته عبارت بودند از:

الف) داوطلبان وابسته به نهادهای انقلاب اسلامی

ب) داوطلبان آزاد

ج)داوطلبان منطقه ای

سهمیه هر یک از گروههای مذکور حدودا یک سوم کل ظرفیت دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی بود و مقرر شد داوطلبان سهمیه منطقه ای و سایر نهادها در صورت لزوم و به تشخیص دانشگاه محل تحصیل برای هم سطح شدن با سایر دانشجویان ، حداکثر به مدت یک سال در کلاسهای تقویتی دانشگاه شرکت کنند و در پایان هر نیم سال امتحان دهند. کسانی که ظرف مدت یک سال آمادگی لازم را کسب نمی کردند می بایست از دانشگاه اخراج می شدند.

تاریخچه کنکور

در کنکور سال 1371 امکان انتخاب برای داوطلبان ، از 150 رشته محل به حداکثر 100 رشته محل کاهش یافت و پذیرش دانشجو در بیشتر رشته ها به صورت بومی در استان یا ناحیه و قطب آموزشی انجام شد.

در مجموع با توجه به تغییر و تحولات بسیار در روش گزینش دانشجو طی سالهای بعد از انقلاب اسلامی ، چارچوب اصلی این روش شامل موارد زیر بوده است:

1-پذیرش داوطلب بر اساس نمره کل حاصل از آزمون عمومی و اختصاصی و ترتیب علایق اعلام شده برای دوره های روزانه ، شبانه ، پیام نور ، مراکز تربیت معلم و غیر انتفاعی

2-مجاز بودن داوطلبان به انتخاب 150 رشته محل تحصیلی مختلف که بعدا به 100 رشته محل تعدیل یافت

3-گزینش دانشجویان بومی بر مبنای تقسیم بندی رشته های دانشگاهی به رشته های استانی ، ناحیه ای ، قطبی و کشوری

4-دخالت معدل کتبی سال چهارم دبیرستان با ضریب 2 و تاثیر مثبت

5-اعمال سیاست سهمیه بندی و تقسیم بخشهای مختلف کشور به مناطق سه گانه

6-مجاز بودن داوطلبان به شرکت در هر یک از گروههای آموزشی ، بدون توجه به نوع دیپلم متوسطه

7-برگزاری روش نیمه متمرکز گزینش برای رشته هایی که نیاز به اقداماتی اضافی نظیر مصاحبه ، معاینه ، آموزش عملی و یا احتمالا افراد ذخیره دارد.

از سال 1374 پذیرش دانشجو برای رشته های تحصیلی موسسات آموزش عالی غیر انتفاعی ـ غیردولتی نیز بر اساس نتایج آزمون سراسری و به روش نامتمرکز صورت گرفت. در سال 1375 با پیوستن دیپلمه های نظام جدید آموزش به خیل عظیم داوطلبان آزمون سراسری ، آزمون مرحله دوم در هر یک از گروههای آزمایشی ، منحصرا از دروس اختصاصی و در حدود اطلاعات علمی دوره چهار ساله متوسطه برای داوطلبان نظام قدیم دبیرستان و در حدود اطلاعات علمی دوره سه ساله دبیرستان و دوره یک ساله پیش دانشگاهی برای داوطلبان نظام جدید آموزش متوسطه تعیین شد. در سال 1376 ، آزمون سراسری برای داوطلبان نظام جدید در یک مرحله و برای داوطلبان نظام قدیم به همان شیوه قبل و در دو مرحله به اجرا درآمد. و بالاخره اینکه آزمون سراسری از سال 1377 برای همه داوطلبان در یک مرحله برگزار می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *